Er was eens een meisje met prachtige blauwe ogen. Ze werd geboren op een zondag, 10 september 1995 en haar ouders noemden haar Sanne. Na een voorspoedige zwangerschap en bevalling werd ze in de armen van haar moeder gelegd. 'het is een meisje!' riep haar vader en haar moeder kon het maar niet geloven. Haar hele zwangerschap had ze zichzelf wijsgemaakt dat het weer een jongen zou zijn maar stiekem verlangde ze naar een dochter. Een hele tijd hield haar moeder haar in haar armen en schudde verwonderd haar hoofd, 'een meisje, ik heb een dochter! ik kan het niet geloven.....

 

27 maart 2017

 

Het is maandag,de week begint zonnig, voor het eerst dit jaar zit ik buiten in het zonnetje. Het is aan het einde van de ochtend, jij hebt uitgeslapen en gedoucht, je haren zijn nog nat als je naar buiten stapt door de achterdeur. Het valt me op dat je zo wit ziet, 'ik heb nog geen foundation op', zeg je me als ik mijn zorgen uit. Oke, geen foundation, maar dan nog... grauw-wit lijk je. Je verteld me dat je hoofdpijn hebt, daar hoorde ik je gisteravond ook al over. Ik raad je aan om goed te drinken en paracetamol te nemen. Als moeder zijn dat van die automatische adviezen die je geeft, heb je buikpijn? neem maar thee en een kruik op je buik. Hoofdpijn? goed drinken en paracetamol.

Als ik toen wist wat ik nu weet......